آدمیزاد

شکفته بهارون

گل سرخ خورشید باز اومد و شب شد گریزون...

صد بار هم که این ترانه رو بشنویم مث بار اول مو رو به تن آدمیزاد سیخ می کنه. پر از آرمانه و احساس. پر از امید و توصیفات زیبا از طبیعت و با ایدئولوژی مشخص. چند ده سال از عمرش می گذره و همین جور داره در تاریخ حرکت می کنه و میشه شعار مبارزه و امید و آزدی خواهی من و تو. مثل یار دبستانی من که هنوز دهان به دهان ما می چرخه و خشم مقدس و خود باوری ما رو فریاد می زنه

دست منو تو باید این پرده ها رو پاره کنه!

کی میتونه جز من و تو

درد مارو چاره کنه؟

۲- چند ورز پیش توی گرد هم آیی دانشجویان حامی مهدی کروبی شرکت کردم. بچه ها ی دانشجو با یک عالمه امید و انرژی با دستبند های سبز و سفید به دست به دنبال تمیلات های آزادی خواهانه و به دنبال تغییر و اصلاح دور هم جمع شده بودن. شعار:

 کروبی    موسوی      اتحاد       پیروزی

سقف سالن اجتماعات رو می لرزوند. شور و شوق و نشاط داره بین دانشجو ها جان دوباره می گیره. دوباره فرصت حرف زدن و البته فریاد زدن داره به ماها داده می شه. دوباره تریبون ها برای ما آزاد می شن. و درست همین جاست که معلوم می شه ما چقدر در اعتراض کردن هنرمندیم!

۳- چرا هنوز من و تو داریم با ترانه های نسل قبلمون تخلیه می شیم؟ چرا توی این همه دانشجوی مبارز و کتاب خونده ی امروز ما یک اعتراض زیبا و هنرمندانه تولید نمی شه؟ متاسفانه توی اون گرد هم آیی دانشجویانی که پای تریبون می رفتند گاهی توانایی کنترل احساسات خودشون رو هم نداشتند! حتی یک جمله ی ساده رو نمی تونستند بسازند و کامل کنند. یک موقعی من از سرکوب و سکوت چهار سال قبل فضای دانشگاه ها به عنوان یک فرصت یاد می کردم٬ فرصت خوب و مناسبی برای سکوت و خوندن و خوندن و تفکر کردن٬ به جای هیاهوی بسیار برای هیچ. اما حالا می بینم اتفاقی نیافتاده و با عرض تاسف بسیاری از دوستان مبارز و آزادی خواه ما هیچ حرفی جز شعار های سطحی برای گفتن ندارند!

۴- اعتراض کردن همیشه تخریبی نیست. باید یک چیزی تولید کرد. یک چیزی که دسته داشته باشه و گودی که بشه احساس و خون مخاطب رو ریخت توش و گرفت روی آتیش که به جوش بیاد! باید زور داشته باشه که هل بده. جذبه داشته باشه که بکشه. بچه ها شما هیچ کدوم اینها رو اون روز کذایی به من ندادید.

۵- دوس دارم از همین جا یک بازی به را بندازم. همه ی بچه هایی که اینجا رو می خونن دعوتن برای اینکه ترانه ی جدید مبارزه و امید و آزادی نسل ما رو بسازن.  دس کم تلاش که می تونیم بکنیم!